صدای سخنم ابری است و واژه های تکراری طعم تلخ حقیقت می دهند... 

دل چشم هایم از هیچ و پوچ گرفته... شاید هم از آن موقع که بی خداحافظی رفتی دلم دوباره ساز غم کوک کرد... 

خلاصه... دقیقه ها سخت می گذرند و من بیش از همیشه خسته ام... وتنها!!!